Het gras van de buren

Soms is het nodig om weer met beide benen op de grond te worden gezet, al dan niet vrijwillig. Loop een middagje over de markt, waag je leven door een bezoek aan de Huishoudbeurs, doe een rondje door het noodzakelijk kwaad van retail Nederland: ‘Blokker’ of pak een relatief goedkope vlucht op Schiphol. Adem in, adem uit. Dit is gemiddeld Nederland. Dit is een reality check.

Lees verder

Geplaatst in Hersenspinsels, Reizen | Tags: , , | 2 reacties

Pannenkoek

Nee, niet hij. Niet als eerst. Nee, nee, nee! Kan ik nog weg? Waarom gingen we dit ook alweer doen? Dit wordt typisch zo’n try before you die waar je achteraf spijt van hebt. Misschien loopt hij naar mijn buurvrouw links. Of naar vriendin M. die met haar ogen schreeuwt om hulp. Waar beginnen we aan? Lees verder

Geplaatst in Belevenissen | Tags: , | Een reactie plaatsen

Amsterdamn good!

Grote koppen schreeuwen me tegemoet: ‘Amsterdam steeds drukker’ en ‘Amsterdam steeds populairder onder Amerikaanse toeristen’. Je kunt ze geen ongelijk geven, want het is nou eenmaal een topstad. Ik woon er niet voor niets en over mijn uitstekende smaak valt niet te twisten. De harde realiteit is echter dat ik de toeristen die als een tsunami de stad overspoelen soms wel kan wurgen. Kunnen we niet 1 dag per jaar Amsterdam teruggeven aan haar inwoners? Lees verder

Geplaatst in Hersenspinsels | Tags: | Een reactie plaatsen

In het land der blinden

Onherkenbaar neem ik plaats op een van de troosteloze houten stoeltjes in een dito wachtkamer van een nog troostelozer ziekenhuis. Ik probeer me te verbergen achter de hoge kraag van mijn jas, zodat het net lijkt alsof mensen me niet kunnen zien. Stel je voor dat ik hier de man van mijn dromen tegenkom. Mijn eigen Dr. Avery. Ik weet zeker dat hij het op een rennen zet bij het zien van mijn gezicht en dat lijkt me geen beste start van een stomende relatie. Lees verder

Geplaatst in Belevenissen | Tags: | Een reactie plaatsen

De clown en de acrobaat

Met het laatste restje energie doe ik een poging mezelf door de laatste paar honderd meter van mijn hardlooprondje te slepen. De gedachten schieten als als een ongeorganiseerde bende door mijn hoofd. Waarom heb ik niet gewoon de hardlooptalenten van mijn vader? Zo niet vergeten vriendin X. te bellen. Mijn god, hoe ver is het nog? Ik haal morgen mijn boodschappen wel. Ruik ik nou mezelf? Ah, bekend terrein in zicht.  Lees verder

Geplaatst in Belevenissen | Een reactie plaatsen

Duoblog: een beroep doen op zwijmelplicht

Als ik tegen de wind in door Amsterdam van werk naar huis trap op mijn zwarte stadsbolide, probeer ik steevast een glimp op te vangen van de robuuste mannen in de brandweerkazerne. Ik kan er niets aan doen Van Kats. Deze mannen trekken mijn aandacht. Zelfs als ze nonchalant met hun trainingsbroek en campingslippers in de zon zitten.
Lees verder

Geplaatst in Duoblogs, Hersenspinsels | Tags: , , | 3 reacties

Yo!

Als de lucht stopt met eruit zien alsof hij ons elk moment kan verzwelgen, duiken we op de kleine plastic stoeltjes van onze favoriete bierlocatie in Ho Chi Minh City, oftewel Saigon. Hier langs de kant van de weg heb je tenminste nog voor 10.000 Dong een koud Saigon-biertje, is het tot midden in de nacht gezellig en kun je uren kijken naar de eigenaresse die de meest bizarre technieken heeft om het een beetje droog te houden op het terras. Lees verder

Geplaatst in Belevenissen, Reizen | Tags: , | Een reactie plaatsen

R.I.P. Archi

Moe van de busreis lopen we richting het strand van Sihanoukville. De zon heeft zich zowaar tussen de wolken door weten te persen en brandt lichtjes op onze huid. Daar moeten we natuurlijk gebruik van maken. We hebben het immers tot nu toe niet getroffen met de reis qua weer: veel regen en zelfs een staartje van een typhoon meegepakt. Vanaf onze strandbedjes worden we geconfronteerd met de extreme armoede in Cambodja. Lees verder

Geplaatst in Belevenissen, Reizen | Tags: , | Een reactie plaatsen

Het dondert en het bliksemt

Onderuitgezakt en intens moe zit ik om 5.00 uur in de tuktuk op weg naar Angkor Wat. Afwisselend open en sluit ik mijn linker- en rechteroog. Mijn blik is troebel en mijn rechteroog probeert onverhoopt scherp te stellen. Blijkbaar is een nachtje doorhalen in Siem Reap een recept voor brandende ogen en trillende handjes. Mijn lens trilde zo van mijn vinger, ergens de badkamervloer op waar ik hem niet meer kon vinden. En na slechts 2 uur slaap kreeg ik het niet meer voor elkaar om de juiste nieuwe lens te vinden.

Lees verder

Geplaatst in Belevenissen, Reizen | Tags: , | 4 reacties

Van bird watchers tot karaokebeesten

Drie dagen lang tourden we per motor van Nha Trang naar Dalat met the easy riders. Niet alleen leerden we dankzij de bijzondere route door the middle highlands het échte Vietnam kennen, maar ook gaven onze motormatties Thien en Kim ons een kijkje in het leven van de Vietnamese man. Het was een hele openbaring. Vooruit, een aantal opmerkelijke bevindingen… Lees verder

Geplaatst in Belevenissen, Reizen | Tags: , | Een reactie plaatsen