Marokko – Een cultuurshock, zo zou ik het willen noemen.

Daar lig je dan. Gehuld in slechts een bikinibroekje met je gezicht ergens tussen de enorme borsten en buik van een Marokkaanse vrouw. Ondertussen happend naar adem. Ja, zo laten wij ons letterlijk onderdompelen in de Marokkaanse cultuur. De hammam in Marrakesh. Een cultuurshock, zo zou ik het willen noemen.

We zijn in Marrakesh. Buiten is het ruim vijftig graden en we weten niet waar we het zoeken moeten van de hitte. We bevinden ons temidden van een hittegolf en zweten ons suf. Het ene terras na het andere wordt gewillig bezocht. Maar niets helpt tegen de alles verzwelgende hitte. ‘We moeten ontstressen”, zeg ik tegen vriendin M. “Ja, en zorgen dat we goed gescrubt worden. Pas dan worden we écht goed bruin straks aan de kust”, vult vriendin M. aan.

En waar kan dit beter dan in de hammam? Na vele rondjes lopen vinden we er eindelijk een. We stappen wat vertwijfeld een lange gang in. Aan de zijkant staan wat bankjes opgesteld. Je kent ze nog wel van de gymlessen van vroeger. Helemaal achterin zitten twee vrouwen ons glazig aan te staren vanaf een kleedje. “Is dit het nu?” vraagt vriendin M. zich af.

Plots begint een van de vrouwen te praten: “Hammam? Massage?”. JA!! We betalen de vrouwen en ze wijzen richting de bankjes. Ok, wat nu? Moeten we ons hier uitkleden? En nog belangrijker: wát moet er uit en wat mag aanblijven? Op goede gok houden we in eerste instantie onze bikini aan. Al snel blijkt dat slechts een broekje voldoende is. Nou ja, daar doen we niet moeilijk over. De oudste vrouw van het kleedje loodst ons – al trekkend aan onze armen – mee naar binnen.

Hier zien we een appetijtelijke vrouw – inclusief vleeskleurig broekje, vetrollen en behaarde bovenlip – een andere bezoekster grondig scrubben. We zijn duidelijk in een hammam voor de plaatselijke bevolking terecht gekomen. Top! Er wordt een zeiltje voor ons neergelegd en we krijgen een emmer met water. We overgieten onszelf en met een flinke hand savon noir zepen we ons lichaam in.

Opeens komt de dikke scrubvrouw naar me toe en trekt me op haar schoot. Hardhandig scrubt ze de vieze huid van me af, waarbij ze geen enkel plekje schuwt. Omdat ik langer ben dan de gemiddelde vrouw hier wurmt ze mijn lichaam dusdanig tegen, onder en op haar lichaam dat ik amper lucht krijg. Mijn gezicht bevindt zich op plaatsen waar ik me liever niet bevind. Bijvoorbeeld zo vlak onder haar pannenkoeken zoals we haar tepels liefkozend noemden. Of ja, bij ergere plekken. Vul zelf maar in.

Ze wast mijn haren en ik word doorgestuurd naar ‘mevrouw theezak’. Tja, ik geloof dat ik deze naam niet uit hoef te leggen. Intensief masseert ze mijn lichaam en ook hier slaat ze niets over. Ondertussen ligt vriendin M. bij de scrubvrouw op schoot. Iets minder heftig naar adem happend. Klein zijn heeft zo zijn voordelen.

We sluiten de sessie af in het iets warmere gedeelte waar we onszelf op de stenen vloer overgieten met warm water. Herboren en met een perzikhuidje staan we even later weer buiten. “Meer, meer!” roepen we in koor. Niet veel later worden we weer opgeslokt door de mensenmassa op de Djemaa-el-Fna. Het is tijd voor de kust…

Advertenties

Een gedachte over “Marokko – Een cultuurshock, zo zou ik het willen noemen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s