In het wild

De HMH is gevuld met mannen. Mannen die schreeuwen om bier en tieten. Mannen met corpstruien. Mannen met bretels. Mannen die elkaar om de paar minuten stevig op de schouders slaan. Met vloeiende heupbewegingen baan ik me een weg tussen de testosteron richting de bar.

Ondanks het feit dat ik heb besloten het manvolk vanavond goed te observeren en me niet te opvallend te kleden, vliegen de blikken in het rond. Blikken op jacht naar loslopend wild. De weinige vrouwen die hier zijn slaan zich net als ik kranig door de bewijsdrang van de mannen heen (‘He kérels, die pak ik vanavond hoorrr!’).

We zijn getuige van een bijzonder tafereel en krijgen een ongecensureerde kijk in het leven van de man en zijn vrienden. Hoe ik hier gekomen ben? Door een telefoontje van mams (‘Wil jij alsjeblief mee met je vader? Anders moet ik!’). Zo belandde ik met mijn vader en zwager bij De Lullo’s.

Als ik mezelf een plekje vooraan bij de bar heb toegeëigend voel ik een paar ogen langs mijn lichaam glijden. Links van me staat er één. Een lullo. Een echte. Eentje in het wild van een jaar of 50. Ongegeneerd staart hij naar mijn borsten, terwijl hij probeert rechtop te blijven staan. ‘Meisje, hé meisje!’, zegt hij met een hete aardappel in zijn keel.

Wankelend zet hij een stap in mijn richting. De man is een persiflage van zichzelf. Even denk ik dat ik in de zeik word genomen en dat dit tafereel op groot scherm in de zaal te zien is, ondersteund met geschreeuw uit het publiek (‘Neuken! Tieten!’). Als ik zijn adem ruik en bevangen word van de indringende alcoholgeur die uit zijn poriën naar buiten dringt, weet ik dat het geen grap is.

Ik geef hem mijn fuck-off-ik-had-je-dochter-kunnen-zijn-blik en hoop op het beste. ‘Méisje! Een bierrrtje is hier gewoon meerrrdere munten. Wíst jij dat?’, bralt hij verder. Mijn inschattingsvermogen laat me niet in de steek en vlak vóór hij (bijna) tegen me aanvalt zet ik keurig een stap opzij. Ik gris de drankjes van de bar en draai me om.

Achter me staan mijn vader en zwager hard te lachen. Ik geef ze hun biertje en loop richting het hol van de leeuw. Angstig voor wat er nog meer komen gaat.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s