Op de vlucht

Met de backpacks op de rug lopen we naar Schiphol. Vrouwen van de wereld. Dat is wat we zijn. Een gevoel van vrijheid overvalt me en lichtelijk springerig geef ik mijn backpack af bij de incheckbalie. Eindelijk mogen we weer een stukje van de wereld verkennen.

Onze derde reisgenoot Archibald tuurt vanuit de rugzak van vriendin M. naar de slierten reizigers die voorbij trekken. Niemand durft hem nog te aaien, terwijl Archi het makste vogeltje is wat ik ooit heb gezien. Als we dan eindelijk mogen boarden, denk ik terug aan de vluchtperikelen van vorig jaar. Ik zal het dit jaar toch niet weer treffen om naast iemand te zitten, waar je het nog geen minuut mee uithoudt?

Vriendin M. loopt voor me het vliegtuig in. We sjokken langzaam richting de juiste rij. Mijn oog valt direct op een jongen die een paar rijen verderop zit. Zijn haar plakt op zijn voorhoofd, zijn verkreukte blouse zit vol vlekken en zijn ogen schieten schichtig heen en weer. Je ruikt hem letterlijk van verre.

Onze blikken kruisen elkaar even en hij lacht naar me. En ja hoor. Het is hem. De passagier waar je niet naast wilt zitten. En weer zit hij naast mij (‘Gefeliciteerd mevrouw van Vliet met deze prachtige prijs. U gaat nu door voor de koelkast’). Vriendin M. schuift lachend door naar de zitplek aan het raam. Ook zij weet wat me te wachten staat.

Ik zit nog geen minuut en de ellende begint al. Hij buigt zich net wat te ver naar me toe – waardoor ik kan ruiken dat hij zijn tanden niet heeft gepoetst – en begint me uit te horen over onze reis. Ik haal diep adem (en dan vooral zo min mogelijk door mijn neus) en zet demonstratief mijn muziek aan om hem duidelijk te maken dat ik hier dus echt niet op zit te wachten.

Zo moet ik het overleven naar Istanbul. En als het echt niet meer uit te houden is, vraag ik vriendin M. wel of ze even in mijn gezicht wil ademen. Ik droom gelukkig al snel weg naar onze eindbestemming: Bangkok. Hopelijk reist hij niet met ons mee naar Thailand. Als hij namelijk besluit zijn vlooien ook nog eens te gaan dresseren naast me, sla ik op de vlucht..

Advertenties

2 gedachtes over “Op de vlucht

  1. Evelien zegt:

    Hoe krijgt Marloes dat toch ALTIJD voor elkaar hè.. Ookal zou zij naast hem zitten, dan nog zorgt ze wel dat jij de l*l bent.. Dat is tenminste mijn ervaring..

    Have fun!
    x

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s