Wat een kutshow!

Na feestjes, strand en ultieme ontspanning op Koh Pha-Ngan en Koh Tao, zijn we terug in Bangkok. We vliegen echter niet naar huis vóór we de vunzige kant van de stad hebben gezien. Samen met onze nieuwste reisvriendjes E. en L. stappen we in de taxi naar Patpong. Het deel van de stad waar je de beste ping pong shows kunt zien. Voor wie zich nu afvraagt waarom we in vredesnaam naar een tafeltennistafereel willen kijken. Lees gerust verder. Al vraag ik me af of gerust hier wel op zijn plaats is.

In de taxi speculeren we volop over wat we zo aantreffen. “We hoorden gister nog dat die meiden soms zelfs vogels en vissen tussen hun benen vandaan toveren!”, vertellen E. en L. ons gniffelend. Aangezien ik nogal visueel ben ingesteld, is het beeld dat ik voor ogen heb op zijn minst bijzonder te noemen. Als we uitstappen, worden we verwelkomd door het ploppende geluid dat de Thaise mannetjes met hun mond maken. “Ping pong? Ping pong?”. Eindelijk mag ik mijn enthousiasme weer tonen: “Yes please, ping pong!”.

En zo worden we naar een louche stripclub geleid. In de kleine benauwde ruimte staat een rond podium waar een paar meiden gehuld in slechts een rood stringetje – soms wat onhandig – rond de palen dansen. De club is nagenoeg leeg. We worden naar een bankje recht voor het podium gebracht en krijgen een biertje in onze handen gedrukt.

Ik ga er eens goed voor zitten. Véél te nieuwsgierig wat komen gaat. De meiden kijken glazig en hun borsten deinen langzaam mee op de maat van de slechte muziek. Daar zitten we dan met vier meiden te kijken naar de vaginale kunsten van onze seksegenoten. Het voelt haast als verraad.

De uitnodiging om zelf onze kunsten te vertonen on stage slaan we maar af. Het leek me niet slim om mijn nieuwe carrière ongeoefend te starten in Bangkok.  Toch valt het me mee hoe ongemakkelijk ik me voel. Als ik naast me kijk, valt het bij de rest ook wel mee. “Wanneer gaan ze nou echt beginnen?” fluister ik.

Op dat moment gaat één van de paaldanseressen op de grond liggen, brengt een soort blaaspijpje in met dartpijltje, lift haar billen omhoog en schiet één voor één de ballonnen kapot die in de hoek van het podium hangen (en nog eentje uit de handen van L.). Ik kan me niet voorstellen dat dit ook voor iemand maar enige vorm van opwinding veroorzaakt. Uiterst geïnteresseerd kijk ik verder.

Verschillende danseressen – waarvan sommigen niet eens de moeite nemen om hun sokken uit te trekken – laten zien wat ze kunnen: kaarsen uitblazen, toeteren (reactie van vriendin M.: “Dat kan ik denk ik ook nog wel.”), bloemenkransen naar buiten trekken en op fluitjes blazen. Of we daarna ook even willen blazen op het fluitje. Nee, bedankt. Ik besef me direct dat ik hier mijn eerste SOA op kan lopen. Afgeschrikt door de verhalen over allerhande beesten die ze tevoorschijn toveren, valt me dit nog mee.

De oudste danseres heeft een specialiteit. Heel veel lange dingen uit haar kut trekken. Behendig trekt ze een fluoriscerend lint naar buiten en geeft dit aan een van haar collega’s die vervolgens onze kant op loopt. “Oh, kom maar hier hoor. Ik ben niet zo kinderachtig”, hoor ik opeens naast me. En voor ik het weet trekt vriendin M. met duim en wijsvinger een lint van zeker 30 meter naar buiten.

“Is het niet nat?”, vraag ik haar vol walging. “Nee, helemaal niet”. Na dit kutavontuur rent ze weg om haar handen te wassen. Haast wetenschappelijk analyseren we vervolgens de trucs die we zien. Er volgt nog een truc waarbij er water met de kut wordt ‘opgedronken’ en er weer cola uitkomt. Dit valt gewoon niet te verklaren. Ik vraag me af of Hans Klok het weet.

Als ik pingpongballetjes naar mijn hoofd geschoten krijg, veer ik op en ren ik naar de achterkant van de club. Daar tref ik niet veel later de anderen. Het is ruim een uur verder. Een hele prestatie, omdat het schijnt dat de gemiddelde toerist het hier geen tien minuten volhoudt. Enigszins verdwaasd lopen we naar buiten.

“Gatver!”, roep ik. “Hoe kunnen mensen dit nou geil vinden?” We laten zwijgend het hele gebeuren in ons hoofd nog een keer de revue passeren, tot een van ons de spijker recht op de kop slaat: “Eigenlijk was dit wel een kutshow. Geen vogels gezien!”

Advertenties

13 gedachtes over “Wat een kutshow!

  1. Berthy Jenner zegt:

    20 jaar geleden, bij mijn eerste bezoek aan Bangkok, werd ik ook in zo’n tent gelokt. Kennelijk ben ik, zoals jij schrijft, een gemiddelde toerist, want ik heb het inderdaad ook maar 1 biertje lang bekeken. Toen ik weg wilde kwamen 2 stevige Thai mij de bierrekening brengen. 25 Gulden voor 1 biertje……

  2. liannevanvliet zegt:

    Tip voor wie nog eens een bezoekje wilt wagen: zorg dat je vooraf een klein bedrag aan entree betaalt en maak héél duidelijk dat je niet achteraf extra moet betalen voor dure drankjes of bijzondere trucjes. Dat hadden wij zo geregeld en werkte prima!

  3. King Kong zegt:

    Fijne gluurdersmentaliteit heb je. Doet me denken aan 19e eeuwse dominees die zo waarschuwden tegen prostitutie, maar toch avond na avond in die buurten rondzwierven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s