Gelukskaart 1867

Ik gris mijn tas onder mijn bureau vandaan en wil op een drafje naar buiten lopen om mijn weekend ouderwets uit te buiten, tot ik word tegengehouden door collega L. “Wacht, ik heb nog iets voor je.” Ze drukt een glimmend kaartje in mijn handen. Gelukskaart 1867.

“Die kreeg ik van de week om aan iemand te geven die single is en jij en collega N. zijn echt de énige die ik ken.” Zo. Die zit. Alsof je een bedreigd diersoort bent. Ik staar naar een kaartje van Singles United. De naam alleen al.

Mijn ogen scannen de ‘wervende’ tekst. De woorden die eruit springen, zorgen ervoor dat ik terplekke wil verdwijnen. *POEF!* Clubdate. Geluk. Speciaal. Liefde van je leven. Nog harder ren ik naar de deur en sprint ik naar huis. Het kaartje brandt in mijn tas.

Als ik er later vol ongeloof naar kijk, vraag ik me af waarom het een maatschappelijke trend is dat iedereen zich maar met het leven van de single bemoeit. Blijkbaar is het nog altijd niet geaccepteerd dat je écht niet zielig bent als ‘alleenstaande’ (wat een verschrikkelijk woord trouwens, maar dat terzijde).

We worden overspoeld met Singles United-initiatieven als singlefeesten, speed date sessies, Relatieplanet-taferelen, goedbedoelde adviezen en (let op, de ergste) koppelpogingen. Het zit er zo ingebakken dat je leven pas compleet is met een man/vrouw aan je zijde om 2,2 kinderen mee te krijgen om je Volvo te vullen, dat het menig mens menens is.

Familie is vaak het ergst. Mijn ouders zijn gelukkig wel relaxed. Op af een toe een “Heb je nog ehm.. ‘gezellige’ mensen ontmoet?” na, is het redelijk rustig aan mijn ouderlijk front. Maar ik ken ook singles die zich elke keer weer moeten verantwoorden: “Schiet nou eens op. Je wordt al oud. Waarom heb je nog geen relatie en kinderen?”

Je moet ze de kost geven. Sommige ouders vinden uithuwelijking volgens mij helemaal niet zo’n slecht idee. Dan weten ze zeker dat hún kroost het leven bewandelt zoals zij dat graag zien.

Gelukskaart 1867 laat ik voorlopig nog even op tafel liggen. Niet omdat ik verwacht de behoefte voor een ‘clubdate’ te ontwikkelen, maar als herinnering aan mijn zeker niet zielige leven. En om af en toe nog hard om te lachen natuurlijk.

Advertenties

4 gedachten over “Gelukskaart 1867”

  1. Wanneer je jouw “John Mayer” gevonden hebt beginnen ze direct daarna over kinderen en het huwelijk….. dit is pas het begin van alle elende 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s