R.I.P. Archi – Sihanoukville Cambodja

Moe van de busreis lopen we richting het strand van Sihanoukville. De zon heeft zich zowaar tussen de wolken door weten te persen en brandt lichtjes op onze huid. Daar moeten we natuurlijk gebruik van maken. We hebben het immers tot nu toe niet getroffen met de reis qua weer: veel regen en zelfs een staartje van een typhoon meegepakt. Vanaf onze strandbedjes worden we geconfronteerd met de extreme armoede in Cambodja.

We zijn er een beetje stil van. De tegenstelling tussen ons rijke toeristen die zich een vakantie aan de andere kant van de wereld kunnen veroorloven en de Cambodjanen die vaak niet eens hun eigen dorp uitkomen, is heel groot. Het is hier een stuk armer dan in Vietnam. Normaal ben ik niet zo gevoelig voor bedelaars, maar hier is het anders. Ik voel me gewoon schuldig dat ik hier vanaf mijn strandbedje een drankje bestel.

Voor ons lopen drie jonge kinderen over het strand. Met een plastic zakje in de hand verzamelen ze afval. Af en toe staken ze hun activiteit om te spelen met een naakte barbie zonder hoofd. De jongste moet een jaar of 2 zijn. Ik zie vriendin M. kijken naar haar tas waar onze trouwe reis- en festivalmascotte Archi aan hangt. De felgekleurde vogel heeft zijn kopje laten hangen op haar strandbedje. Ook ik kijk van Archi naar de barbie zonder hoofd.

We denken hetzelfde. ‘Misschien is dit het moment om afscheid te nemen van Archi.’ Even kijkt vriendin M. vertwijfeld naar Archi. Onze grootste vriend. Maar al snel maakt ze hem los van haar tas. Als de kinderen weer in de buurt zijn, wenk ik ze. Snel komen ze op ons af. Ik druk Archi in de kleine handjes voor ons. Even kijken ze met een frons naar onze gevleugelde vriend. een lach verschijnt op hun gezicht en Archi wordt tevreden in de plastic tas gestopt. Naast de onthoofde barbie.

‘Dat was het dan’, zegt vriendin M. Ik knik. ‘Misschien moeten we even 2 minuten stilte in acht nemen. Hij krijgt in ieder geval wel een beter leven nu, met mensen die hem nog meer waarderen dan wij doen.’ Stil kijken we hoe Archi met zijn nieuwe vrienden in de verte verdwijnt. ‘Laten we deze week de rest van onze backpack uitpluizen om te kijken wat we nog meer kunnen achterlaten.’.

Met een wat geruster hart pak ik mijn boek er weer bij.

R.I.P. Archi.

Advertenties

Een gedachte over “R.I.P. Archi – Sihanoukville Cambodja”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s