Navelstaren

Ik blijf navelstaren. Letterlijk. Overal waar ik kom, zijn zij ook: naveltruitjes. Tijdens het wakker worden op de pont en al rondhupsend op een festival word ik ermee geconfronteerd. De horror. Ik hoopte intens dat de fashiongoeroes van deze wereld na de laatste opleving in de jaren ’90 (nog bedankt Spice Girls en co) zingend rond het kampvuur de laatste restanten hadden verbrand om het tijdperk der naveltrui voorgoed af te sluiten. Maar helaas.

Met opgetrokken wenkbrauw bestudeer ik de laatste tijd de blote buiken die ik niet wil zien. Nu kan de ene het beter hebben dan de ander, maar navels zijn hoe dan ook ondingen, dus waarom? Ze zijn vaak vies en niet bepaald fraai. Sterker nog, een navel is niets anders dan een groot litteken dat vanaf de geboorte totaal functieloos is. Bovendien hangt de navel nauw samen met een van de meest onderschatte gruwelijkheden des levens: navelpluis. Maar dat terzijde.

Blijkbaar is de naveltrui weer aan een opmars bezig. Ik had het bestaan hiervan ooit keurig verdrongen. Ondergetekende en haar lotgenoten die als pubers opgroeiden in het fashiongeweld van de jaren ’90 hadden het zwaar. Zo heb ik mezelf ooit vrijwillig in een tuinbroek gehesen, droeg ik wel eens lompe Mags schoenen en vond ik de oversized truien van Salty Dog op een gegeven moment oprecht leuk. Ik weet het. Mijn imagoschade is groot en gaat straks nóg groter worden. Begrijp alleen wel dat de alternatieven in de jaren ’90 niet best waren en mijn weldenkend vermogen nog in ontwikkeling was.

De jaren ’90 deden rare dingen met me. Sowieso was ik ernstig op zoek naar wie ik was en deed ik overal maar een beetje aan mee. Ik was geen skater. Ik was geen alto. Ik was geen gabber. Ik probeerde de meest uiteenlopende dingen uit met grote modeflaters tot gevolg zonder dat ik dit door had. Nu kan ik wel stellen dat mijn ouders zich soms mengde in mijn kledingkeuze. Vooral om de kleding die ik droeg als ik de plaatselijke discotheek of kroeg onveilig ging maken met een zoete witte wijn (jaiks 1) of Bacardi Breezer (jaiks 2) in de hand.

‘Het is zeker hoog water in Scheveningen’, bromde mijn vader steevast als ik me in een rokje had gewurmd. Het eindoordeel moest uiteindelijk van mijn moeder komen: mocht ik de deur uit of moest ik me weer omkleden? Op dat moment snapte ik de heisa niet. Ik was immers al 16 jaar oud en heel goed in staat om zelf te bepalen wat ik wel of niet aan kon. Achteraf blijkt niets minder waar.

Nu komt het. Ga even zitten voor een bekentenis. Vóór de rokjesgate grepen ze al eens in. Ik wilde een naveltruitje. Jawel. Mijn vriendinnen hadden ze ook in de kast, dus moest ik ook. Ik dacht dat het stoom bij mijn vader uit zijn oren kwam toen hij van mijn plan hoorde. Na veel gesteggel werd er een compromis gesloten. Ik mocht er een kopen. Eentje die nog enigszins degelijk was – voor zover dat kan – en niet zo kort. Bovendien mocht ik hem niet aan naar school én naar andere publieke ruimtes.

Ik was echter allang blij. Mijn strijd was gewonnen. Zo kwam het dat ik mezelf in mijn naveltruitje in de achtertuin vond. Waar niemand behalve de buren me kon zien. Stiekem rolde ik het truitje nog wat verder op, waardoor hij toch korter leek dan hij werkelijk was. Het besef dat mijn buik zich toen ook al niet leende voor dit lapje stof drong op onbegrijpelijke wijze niet tot me door.

Achteraf gezien was het een slimme zet om me nog enigszins te behoeden voor de fashiongrillen van toen. Had iemand me maar tegengehouden voor de rest van de modemissers die ik heb gemaakt.

Mocht je nou zelf op dit moment op zoek zijn naar een kittig naveltruitje of er wellicht zelfs een dragen, luister dan goed.

Doe het niet.
Trek hem uit.

Geloof me. Ooit ben je me dankbaar.

Advertenties

4 gedachtes over “Navelstaren

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s