Attractie in Amritsar

Hoofd in. Benen even in een kleine ruimte vouwen. Voilà. Zo zitten we in een shared taxi vol Indiase vrouwen op weg van Amritsar naar de Pakistaanse grens om een onvervalst stukje nationalisme te aanschouwen. Uiteraard zijn er meer mensen dan plekken om te zitten in de wagen, maar ach… waarom niet gewoon proppen? What’s new? Welkom in India.

We hebben ons onverwacht de beste plekken toegeëigend, want door onze strategische positie achterin, is de kans op een Indiër die plots op schoot komt zitten vrij klein. De vrouwen in de wagen zijn in hun nopjes. Niet alleen hebben ze hun mooiste jurk aangetrokken om naar de border closing te kijken, maar ook zitten ze met twee Westerse vrouwen in de auto. Uiteraard een moment dat je niet wilt missen.

In het Hindi tetteren de vrouwen ons aan ons hoofd terwijl ze ons vragend aankijken. ‘No speak Hindi’, vertellen we hen continu. Verbazingwekkend overigens hoe snel je over gaat op een Engels niveau waar je je voor hoort te schamen. De boodschap dringt niet door en de vrouwen blijven doorgaan in het Hindi alsof we het opeens begrijpen na 20x dezelfde zin te horen. We geven het op en doen waar we goed in zijn; vriendelijk lachen. Het jonge meisje – wat gebrekkig Engels blijkt te kunnen – grijpt dit moment direct aan om ons op de foto te zetten met haar old school Nokia.

Verbazingwekkend dat deze telefoons überhaupt camera’s hebben, maar dankzij ons bezoek aan de Golden Temple de dag hiervoor waren we hier al aan gewend. Het kan een fabel zijn, maar het schijnt geluk te brengen om op een heilige plaats zoals dit pelgrimsoord voor de Sikh’s, met een blanke op de foto te gaan. Als ware filmsterren werden we aan de lopende band op de gevoelige plaat gezet. Met de hele familie. Met alleen de mannen. Met alleen de vrouwen. Met een baby. Toch nog een keer met iedereen apart. Alles voor op de schoorsteenmantel. Ik durf te wedden dat we er over 30 jaar nog steeds staan.

Na de foto in de taxi draaien we ons subtiel om zodat we ons konden focussen op de weg achter ons. We ontketenden een massale blijdschap op de weg. Zodra de Indiërs achter ons in de gaten hebben dat er in deze volgepakte Indische auto’s twee blanke meisjes met lichte ogen zitten, beginnen ze spontaan te lachen, te zwaaien en uit de auto/riksja/bolderkar/tuktuk te hangen.

Jong. Oud. Arm. Rijk. Man. Vrouw. Het maakt niet uit. We bulderen het uit van het lachen wat tot nog meer consternatie in het verkeer leidt. Dat we geen ongelukken hebben veroorzaakt, is na afloop een wonder te noemen.

Na het ellenlang marcheren, dansen en vlaggenzwaaien aan de grens, zeggen onze Indiase taxigenotes ons gedag met een wijze les in het Hindi en een kleffe hand. We bestempelen Amritsar direct tot de stad waar de leukste mensen in India zijn. Misschien moeten we de Indian Government eens aanschrijven om te vragen of we een aantal keer per jaar gesubsidieerd hier de blijdschap mogen verspreiden. Als we dat nog aandurven na een paar weken India tenminste…

Advertenties

Een gedachte over “Attractie in Amritsar”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s