Post travel blues – Beat it!

Laat ik maar met het goede nieuws in huis vallen: I’m back! Fysiek was ik natuurlijk al een paar maanden in Nederland, maar het hoofd werkte niet mee. Het duurde even, maar ik kan eindelijk zeggen dat ik mijn post travel blues glansrijk overwonnen heb. Een typisch gevalletje eerstewereldproblematiek, maar daarom niet minder vervelend. 

Van mijn allergelukkigste ik op de toppen van mijn bestaan naar een dwalende en onrustige ik in een mum van tijd. Ik heb wel vaker last gehad van een dipje na het reizen, maar dit overtrof echt alles. Het blijft een raar fenomeen. Als reiziger moet je je continu in sneltreinvaart aanpassen aan de meest bizarre omstandigheden. Je bevindt je met grote regelmaat buiten je comfort zone en kunt er de klok op gelijk zetten dat je te maken krijgt met tegenslagen. Dingen lopen nou eenmaal nooit zoals je ze in je hoofd hebt; áls je al een plan hebt natuurlijk.Home is where the heart is but I've left mine in so many places

Of het nou gaat om bussen of treinen die toch niet blijken te rijden, vertragingen, een taalbarrière (‘are you tokkie to me?’), het zoeken naar een slaapplaats of dealen met een beroving. Een beetje reiziger draait er zijn/haar hand niet voor om. Sterker nog, het maakt het reizen alleen maar avontuurlijker. Het vergt aanpassingsvermogen, een knap staaltje time management en bergen creativiteit. Ze zeggen niet voor niets dat werkgevers zich gelukkig mogen prijzen met reizigers in hun team.

Dan opeens ben je weer thuis; het leven in de comfort zone. Ik vond er werkelijk waar geen zak aan. Mijn hoofd en lijf waren zo gewend aan de prikkels van het reizen. Elke dag nieuwe avonturen, uitgedaagd worden en nieuwe mensen ontmoeten. Heerlijk. Natuurlijk is het fijn om je familie en vrienden weer te zien, maar het leven is hier zo ongelooflijk gestructureerd. De grootste uitdaging? De onderprikkel die je ervaart als je net thuis bent. Een kantoorbaan, mijn eigen huis, de dagelijkse routines…

Mijn hoofd had de routinemodus volledig uitgeschakeld, terwijl verwacht werd dat ik in een keer de knop weer kon omzetten. Slimme dingen roepen op werk, agenda’s volplannen, het sporten weer oppakken. Dat laatste ging nog verrassend goed moet ik zeggen, maar het hielp dan ook dat ik sterk de behoefte voelde om zoveel mogelijk buiten te zijn, dus mijn hardloopschoenen werden mijn beste maten.

Na een paar weken besefte ik dat ik er geen leuker mens van werd. Waar mijn energielevel normaal altijd door het dak schiet en positiviteit toch wel verankerd zit in mijn doen en laten, voelde ik me alleen maar lusteloos en onrustig. Het allerergste is nog wel dat het glas opeens altijd halfvol was. In mijn weekenden keek ik naar vliegtickets en ik heb er serieus over nagedacht om mijn baan op te zeggen en weer te vertrekken. Alles om maar weg te kunnen uit Nederland. Ik had zo toegeleefd naar mijn laatste reis, dat ik nu in een groot gapend gat viel.

Tijd voor actie. Ik gaf mezelf een gigantische trap onder mijn kont en hield mezelf een spiegel voor. Dit ben ik helemaal niet. Tijd om dat hoofd eens uit Zuid-Amerika te halen en nieuwe plannen te maken. Weekendjes weg werden geboekt, het handjevol vakantiedagen voor dit jaar vastgelegd, mijn inschrijving voor de halve marathon van Amsterdam is rond (jawel! DIT JAAR MOET HET GEBEUREN!) en langzaam maar zeker werd ik weer het blije ei dat ik normaal ben.

I’m back and ready to rock!

IMG_2036

Advertenties

Een gedachte over “Post travel blues – Beat it!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s