Gegijzeld

De oplettende lezer heeft misschien gemerkt dat er opvallend weinig blogs en social posts dit jaar zijn verschenen over mijn grote liefde voor sporten. Was ik niet aan het hardlopen, stond ik mezelf af te beulen tijdens een bootcamp- of HIIT-les in de sportschool. Inderdaad, was. Verleden tijd. Tijd voor een update! 

Ik voel me gegijzeld. Door die verdomde achillespeesblessure die me als een sluipmoordenaar al sinds begin het jaar achtervolgde en opeens keihard toesloeg. Na de grote twijfel rond de halve marathon van Leiden ben ik hem toch gaan lopen en dat had ik simpelweg niet moeten doen. Het werd het lijden van Leiden en beyond. Vanaf dat moment ging het bergafwaarts.

Inmiddels ben ik twee fysio’s, een sportarts, een podoloog en heel wat behandelingen en zenuwinzinkingen verder. Hardlopen mag ik al zeven maanden niet meer, net als alle andere explosieve sporten. Het alternatief dat ik deze zomer vond, bleek ook veel te veel voor de achillespees en daardoor gleed ik verder af van de berg. Zelf een stukje normaal lopen is nu een uitdaging.

‘Houd er rekening mee dat het misschien wel een jaar tot anderhalf jaar kan duren’, vertelde de sportarts. ‘Misschien valt het mee, maar ik heb te vaak meegemaakt dat het anders kan lopen’. Natuurlijk ging ik er niet vanuit dat ze gelijk zou krijgen en ik hoop ook dat ze dat niet echt krijgt, maar eerlijk is eerlijk… de moed is me een klein beetje in de schoenen gezakt.

Inmiddels heb ik heel wat uren doorgebracht op mijn trap, met de meest dodelijk saaiste oefeningen ooit. De enige oefening waar alle specialisten het over eens zijn dat het effect kan hebben. Omrekenen hoeveel dagen me van mijn leven dit heeft gekost, durf ik niet. Veel te deprimerend. Daarnaast probeerde ik echt alles: speciale sokken met een spalk voor ’s nachts, voetzolen rollen met tennisballen, zooltjes van de podoloog, dry needling, manuele therapie en nu sinds een paar weken ook shockwave. Dat laatste lijkt zowaar effect te hebben.

Deze gijzeling laat me keihard mijn doelen iedere maand bijstellen. Waar ik vanzelfsprekend streefde naar een hardlopend eind van het jaar, hoop ik nu echter dat ik relatief pijnvrij kan wandelen over een paar weken in Sri Lanka. En nee, dan heb ik het niet over een meerdaagse trekking, maar over een dag een stad door bijvoorbeeld. Shockwave moet het extra zetje geven, maar ik hou er rekening mee dat het een andere reis wordt dan ik zou willen. Gelukkig is fietsen geen probleem en is Sri Lanka een prima land om per fiets te verkennen. Toch zet ik het niet helemaal uit mijn hoofd, mijn nieuwste doel: het beklimmen van de heilige Adam’s Peak over een paar weken. Zal het me gaan lukken? I want to break free!

 

Advertenties

5 gedachten over “Gegijzeld”

  1. Narigheid joh! Wat is Shockwave dan voor iets? Ken ik helemaal niet. Maar ik hoop dat je ondanks je frustraties toch lekker gaat genieten van het prachtige Sri Lanka!

    1. Een behandeling op de pees met een soort schokgolven. Niet heel fijn, maar het schijnt het herstellend vermogen van de pees te stimuleren. Maar inderdaad.. genieten in Sri Lanka gaat sowieso gebeuren, alleen wellicht wel accepteren dat het een ander soort reis moet worden. We gaan het zien!

  2. hoi lianne wat vervelend nieuws allemaal gaat te lang duren hè .zeker zuur als je naast je een sportief Rick hebt.maar ik hoop dat je wel je doel kan halen in Sri Lanka en dat gaat zeker lukken .hoe gaat het met je nieuwe baan .nou houd moed Doei nicht

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s