Road to recovery deel xxxxxx

Goed nieuws! Dit net iets te fanatieke type die echt niet zonder sport kan, is alweer stiekem twee maanden aan het trainen. Lang heb ik het niet te hard van de daken willen schreeuwen, bang dat ik weer een enorm terugval zou krijgen. Maar afgezien van een conditie die niets meer voorstelt, de extra kilo’s die ik ongewild mee sleur en af en toe die verdomde pijntjes, gaat het eigenlijk hartstikke de goede kant op. Psychisch gezien ben ik in ieder geval weer terug en een stuk vrolijker dan een half jaar geleden. #WINNING

Ik ben niet langer gegijzeld door mijn eigen lichaam. Wat gebeurde er dan de laatste tijd? Eenmaal terug uit Sri Lanka volgde nog een laatste shockwave-behandeling bij de fysiotherapeut. Bij een volgende controle verraste hij me compleet: ‘Weet je, ga maar eens kijken of je een of twee keer een minuut kunt rennen op de loopband’. De pijn in de achillespees was nog niet helemaal over, maar het ging inderdaad een stuk beter. Verward en totaal verrast liep ik weg.

Een dag later stond ik op de loopband. Volledig verkrampt. Nu heb ik al een aangeboren angst voor het fenomeen loopband, omdat ik door mijn klunzigheid altijd obsessief bezig ben om niet te vallen, maar dit hielp niet. Kan ik het nog wel? Gaat het niet gelijk mis? Hoe reageer ik? Heel maar dan ook heel langzaam, kreeg ik wat meer vertrouwen terug. Ik mocht naar buiten en starten met een beginnersschema.

Paar minuten lopen, paar minuten rennen. Nee, echt leuk kun je het niet noemen. Daarbij is de confrontatie met jezelf groot. Het is niet meer wat het is geweest, maar he. Ik loop weer. Het besef dat het niet vanzelfsprekend is om zomaar naar buiten te gaan met je hardloopspullen om je energie kwijt te raken, de endorfines te scoren en je hoofd leeg te maken, is wel doorgedrongen. Psychisch en fysiek zijn er nog altijd ups & downs hoor. Mijn lijf werkt nog niet altijd mee en de ene keer ben ik overmoediger en blijer dan de andere keer. En ja, ook ik heb echt niet altijd zin om te trainen.

Mijn doel voor dit jaar? Pijnvrij lopen. Misschien weer eens een 10 of 15 kilometer-wedstrijdje, maar vooral heel blijven. Geen druk rondom tijden. Vooral wil ik weer kunnen rennen tijdens het reizen, want ohhhh wat was ik jaloers als ik geliefde R. Strava-segmentjes zag scoren in Slovenië en Sri Lanka. Dit jaar kom ik terug.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s