Trend gespot: de pakezel

Na 8 lange uren varen over de Mekong, zittend op een houten bankje, zijn we blij als we in Pak Beng neerploffen op het terras met een koud biertje. “Kijk nou, daar heb je wéér zo’n stel!”, roept vriendin M. geschokt. Ze knikt in de verte en ik draai me om.

Lees verder

Advertenties

Monniken voeren in Luang Prabang

Met slaperige ogen wandelen we van ons guest house naar de hoofdstraat van Luang Prabang. Het is 5.30 uur. Alweer. Wie denkt dat we hier alleen maar uitslapen en relaxen, heeft het mis. Reizen is immers topsport. “Gaan we nu dan eindelijk de monniken voeren?”, vraagt vriendin M. gaperig. Ik knik. En samen sjokken we verder.   Lees verder

Laos Survivor woman part II

Het is 5.00 uur ’s ochtends en de wekker gaat. We moeten er uit. De gids komt ons zo halen, omdat je rond zonsopkomst de grootste kans hebt om gibbons te spotten. Vriendin M.: “Ga jij eerst uit de klamboe? Ik ben zo bang dat Reinier met een grote rat in zijn bek ons aan de andere kant op staat te wachten.” Kat Reinier staat ons inderdaad mauwend op te wachten. Maar dan zonder rat. Lees verder

Laos Survivor woman part I

We verlaten Thailand via Chiang Kong en steken per boot de grote, bruine, kolkende massa over die de Mekong heet. Plaats van bestemming? Houay Xai: een klein grensdorpje in Laos waar werkelijk niets te beleven is. Toch is dit dorp – van nog geen 200 meter groot – het vertrekpunt naar het hoogtepunt van onze reis. De Gibbon Experience. Lees verder