Michael Bubbel

In het kleine bakkertje strijken we neer voor een ontbijtje. Collega V. en ik zijn er bijna klaar voor; de presentatie waar we dagen, weekenden en avonden aan hebben gewerkt. De laptops worden er weer bij gepakt om nog een laatste keer ons verhaal door te nemen voor we richting de klant gaan. Wakker en direct weer in werkmodus. ‘Hebben jullie iets belangrijks ofzo?’, klinkt het opeens naast ons. Lees verder

Advertenties

De treinromein

Rare types aantrekken. Daar heb ik wel vaker last van. Zo ook dit weekend toen ik in alle vroegte met vriendin M. in de trein naar Maastricht zat. Als we net zijn neergeploft op een bankje zie ik een Romein aan komen lopen. Ik wrijf in mijn ogen, maar hij is echt en komt steeds dichterbij.

Lees verder

Zeepbakkie

“Zeg Tine, weet jij hoe je het zeepbakkie bij moet vullen?” Met een ongeïnteresseerde blik en een handvol munten kijkt Tine strak voor zich uit naar de oranje sliert mensen die voor haar staat: “Neeuj”. Haar collega leunt over een tafeltje, hopend op een verlossend antwoord of op zijn minst een helpende hand. Maar die komt niet van Tine. Zij brengt namelijk vandaag het geld binnen. Letterlijk. Lees verder

82 en al heel wat vrouwtjes verwend

Achter de parkeerautomaat waar ik langsloop, staat een oude man met een rood aangelopen hoofd zachtjes te vloeken. Met grof geweld probeert hij een aantal munten in de gleuf voor het pinpasje te duwen. Hij kijkt me vragend aan: “Kunnen hier geen munten in ofzo?”. Ik kijk met hem mee naar de automaat. Het is er een waar je niet met cashgeld kunt betalen. Ondertussen raast de man verder in het plat Amsterdams: “Nu moet je hier sinds kort opeens betalen voor je auto, belachelijk! Geldkloppers zijn het.” Lees verder