Het lijden van Leiden

Het moest een van de mooiste dagen van het jaar worden. De dag waarop ik mezelf recht in de ogen kan kijken, want ik moest en zou de halve marathon lopen onder de twee uur. Vorig jaar was mijn doel de halve marathon uitlopen, maar nu heb ik mezelf de twee uur opgelegd. Dan pas kan ik mezelf enigszins een gerespecteerd hardloper noemen. En… het is dit jaar haalbaar. Een marathon in mei leek me wel wat en na wat zoeken, werd het de halve marathon van Leiden. Die dag zou ik shinen, maar het liep weer eens anders dan gepland.  Lees verder

Advertenties

Running the night met Nike

De rook van de rookmachine trekt weg en voor me zie ik een oranje massa rennende vrouwen. De vertrouwde adrenalinekick die ik miste voor de start, weet me net op tijd te bereiken. Mijn timing laat me voor de verandering eens niet in de steek. Dat is een goed voorteken. In het dagelijks leven is mijn energielevel vrijwel altijd hoog, maar rennend ben ik net een diesel. Rustig starten en snel eindigen. Vandaag voelt anders. Lees verder

De clown en de acrobaat

Met het laatste restje energie doe ik een poging mezelf door de laatste paar honderd meter van mijn hardlooprondje te slepen. De gedachten schieten als als een ongeorganiseerde bende door mijn hoofd. Waarom heb ik niet gewoon de hardlooptalenten van mijn vader? Zo niet vergeten vriendin X. te bellen. Mijn god, hoe ver is het nog? Ik haal morgen mijn boodschappen wel. Ruik ik nou mezelf? Ah, bekend terrein in zicht.  Lees verder