Running the city of Amsterdam

Nadat ik vorig jaar voor de tweede keer mijn ultieme hardloopdoel opzij moest zetten door blessures, wist ik één ding heel zeker: drie keer is scheepsrecht. Het gaat me niet nog een keer gebeuren dat ik mijn startbewijs moet afstaan aan iemand die wel fit is. Die halve marathon móet gelopen worden in 2016 en wel tijdens de TCS Amsterdam Marathon. Waar de meeste hardlopers het doel hebben om een bepaalde tijd te lopen of om een afstand in ieder geval uit te lopen, was mijn eerste prioriteit om de start überhaupt te halen. Ieder zijn ding. Lees verder

Dam tot Damloop… I DID IT!

Ergens op een zonnige donderdag in mei, sta ik in mijn sportoutfit op een onchristelijk tijdstip bij de fysio. Na een half jaar pijn en frustratie, waarbij ik zeker vijf fysiotherapeuten heb versleten en moest stoppen met hardlopen, is het ein-de-lijk zo ver: ik mag weer rennen. Ik ben sceptisch, want eerdere pogingen mislukten binnen een week. De scheen en rug zijn zwak, maar als ik op nul begin en braaf mijn oefeningen doe, schijnt het goed te komen.  Lees verder

Running the night met Nike

De rook van de rookmachine trekt weg en voor me zie ik een oranje massa rennende vrouwen. De vertrouwde adrenalinekick die ik miste voor de start, weet me net op tijd te bereiken. Mijn timing laat me voor de verandering eens niet in de steek. Dat is een goed voorteken. In het dagelijks leven is mijn energielevel vrijwel altijd hoog, maar rennend ben ik net een diesel. Rustig starten en snel eindigen. Vandaag voelt anders. Lees verder