Gegijzeld

De oplettende lezer heeft misschien gemerkt dat er opvallend weinig blogs en social posts dit jaar zijn verschenen over mijn grote liefde voor sporten. Was ik niet aan het hardlopen, stond ik mezelf af te beulen tijdens een bootcamp- of HIIT-les in de sportschool. Inderdaad, was. Verleden tijd. Tijd voor een update!  Lees verder

Advertenties

Het lijden van Leiden

Het moest een van de mooiste dagen van het jaar worden. De dag waarop ik mezelf recht in de ogen kan kijken, want ik moest en zou de halve marathon lopen onder de twee uur. Vorig jaar was mijn doel de halve marathon uitlopen, maar nu heb ik mezelf de twee uur opgelegd. Dan pas kan ik mezelf enigszins een gerespecteerd hardloper noemen. En… het is dit jaar haalbaar. Een marathon in mei leek me wel wat en na wat zoeken, werd het de halve marathon van Leiden. Die dag zou ik shinen, maar het liep weer eens anders dan gepland.  Lees verder

Running the city of Amsterdam

Nadat ik vorig jaar voor de tweede keer mijn ultieme hardloopdoel opzij moest zetten door blessures, wist ik één ding heel zeker: drie keer is scheepsrecht. Het gaat me niet nog een keer gebeuren dat ik mijn startbewijs moet afstaan aan iemand die wel fit is. Die halve marathon móet gelopen worden in 2016 en wel tijdens de TCS Amsterdam Marathon. Waar de meeste hardlopers het doel hebben om een bepaalde tijd te lopen of om een afstand in ieder geval uit te lopen, was mijn eerste prioriteit om de start überhaupt te halen. Ieder zijn ding. Lees verder

Dam tot Damloop… I DID IT!

Ergens op een zonnige donderdag in mei, sta ik in mijn sportoutfit op een onchristelijk tijdstip bij de fysio. Na een half jaar pijn en frustratie, waarbij ik zeker vijf fysiotherapeuten heb versleten en moest stoppen met hardlopen, is het ein-de-lijk zo ver: ik mag weer rennen. Ik ben sceptisch, want eerdere pogingen mislukten binnen een week. De scheen en rug zijn zwak, maar als ik op nul begin en braaf mijn oefeningen doe, schijnt het goed te komen.  Lees verder

blessureleed – Wonder gezocht

Ik hoor het mezelf nog zeggen tijdens een legendarische koninginnenacht vorig jaar: ‘Volgend jaar loop ik de halve marathon’. Drank maakt me duidelijk overmoedig. Ik kon net 10 kilometer rennen en daarbij staat een halve marathon voor mij gelijk aan het winnen van een Olympische medaille. Een heldendaad. Ik had dan ook enigszins spijt toen ik weer nuchter was, maar als ik zeg dat ik iets doe, dan ga ik er voor. Ik begon te geloven dat als ik op tijd zou trainen, ik de finish wel kon halen.

Lees verder

Ongeleid projectiel

SportenMet de buikspieren nog op standje ‘vermoeid’ na een core training, sta ik alweer klaar voor de volgende les. Soms is een huppelklasje in de sportschool best wel eens lekker. Je hoort het, mijn leven is echt rock & roll. Vlak voor we beginnen, zie ik mensen opeens paniekerig om zich heen kijken. En dan zie ik haar. Het ongeleide projectiel van de sportschool. Lees verder