De ontknoping

Rennen. Dan haal ik misschien een trein eerder naar Schiphol. Vriendin C. zit daar al te wachten met DE kraskaart in haar hand die ons uit ons lijden moet verlossen. Ik herhaal een mantra in mijn hoofd ‘Je kunt dit halen’, ‘Je kunt dit halen.’ Iedere vijf minuten eerder op Schiphol, zijn kostbare minuten dichterbij de ontknoping. Na maanden gissen waar we naar toe gaan is mijn geduld officieel op. Lichtelijk buiten adem sprint ik het perron op… om daar de trein met onbekende vertraging aan te treffen. NIET NU.  Lees verder

Alle wegen leiden naar…

‘Li, had jij niet laatst een surpriseweekend met vrienden?’ Jazeker. Het grote hysterie- eh.. mysterieweekend in oktober. Correct, oktober. Ik loop lichtelijk achter met blogs schrijven, maar beter laat dan nooit. Vrienden L. en N. hadden een ware Wie Is De Mol-setting gecreëerd met hun hints. Niets is wat het lijkt. Ik werd helemaal gek.  Lees verder

Brute overval

Na wederom een slopende werkweek lig ik in comateuze toestand in bed. Diep in slaap. Het is zaterdagochtend en vermoedelijk droom ik over huppelende eenhoorns of woest aantrekkelijke mannen die me over hun schouder gooien en naar hun man cave slepen. Bons. Bons. Bons. Het wordt steeds indringender. Ik draai me om en mompel wat over het buurjongetje dat vermoedelijk mijn deur weer als muziekinstrument gebruikt. Bons. Bons. Bons. Bons. Bons. Het houdt niet op. Dan gaat mijn bel, althans zo lijkt het. Bons. Bons. Bons. Bons. Luid geschreeuw van een diepe mannenstem: ‘LIANNE! DOE OPEN! LIANNE!’ Bons. Bons. Bons. Lees verder